NATURA 2009

[kiriaki]

ειπα να εγκαινιασω εγω την καινουρια ενοτητα. μανιταρακια λοιπον, φρεσκομαζεμενα... (ξεποδαριαστηκα σημερα)
γραφω τις τοπικες ονομασιες, γιατι στα επιστημονικα θα πρεπει να το ψαξω. αν καποιος γνωριζει ας συμπληρωσει.

αρνακιτης. τελειος στα καρβουνα με εντονη γευση κρεατος.


αμανιτης κοκκινος. το γνωστο μανιταρι που αγοραζουμε απο τα σουπερ μαρκετ. αν ειναι ακομα κλειστος, οπως αυτα της φωτογραφιας τρωγεται ωμος με λιγο μαυρο πιπερι 'η κομμενος σε σαλατες.



αγκαθιτης. οχι τοσο ωραιος οσο τα προηγουμενα ειδη. εγω συνηθως τα στεγνωνω στο φουρνο, τα κανω σκονη και εμπλουτιζω χειμωνιατικες σουπιτσες.


ετοιμα για καταναλωση. το καθαρισμα ειναι αλλη υποθεση...

[Stefanos]

Παραδεισος η περιοχη που ζεις! Δεν νομιζω να θελουν και πολυ καθαρισμα γιατι ειναι μονο λιγων ημερων. Μορφολογικα ειναι σχεδον ομοια με αυτα που πουλανε στα ραφια των καταστηματων αλλα η διαφορα τους εντοπιζεται στο αρωμα που ειναι πιο εντονο. Μια απορια μονο, πως μπορεις να τα συντηρησεις για να τα μαγειρευσεις αργοτερα? Τωρα ζηλεψα, αυριο οτι μανιταρι βρω, εδωδιμο δηλητηριωδες η παραισθησιογονο ετοιμαζομαι να το μαγειρευσω.
Το μονο που αναγνωρισα απο τις φωτογραφιες ειναι κατι lupinum, που αν κρινω απο τη συχνοτητα που εμφανιζονται στις φωτογραφιες (πρωτη και τεταρτη) μπορω να υποθεσω οτι υπαρχουν πολλα στο νησι. Νομιζω οτι ειναι αυτα που ανθιζουν νωρις την ανοιξη σε τονους του λιλα η κατι τετοιο .
Και απο αυτα θελω.

[kiriaki]

απο λουπινα αλλο τιποτα. σε μωβ χρωμα συνηθως, αν και καποιες φορες εχω συναντησει και πιο ανοιχτοχρωμα. αυτα μπορω να τα βγαλω με μπαλλα χωματος και να μπουν σε γλαστρακια; κατα καιρους σκεφτομαι να μαζεψω σπορακια, αλλα ποτε δεν το κανω.
το μονο κακο με τα μανιταρια ειναι πως το καλυτερο ειναι να τα τρως οσο πιο φρεσκα. οποιο μεσο συντηρησης και αν δοκιμασα ειναι αποτυχια. ωμα στην καταψυξη, μαγειρεμενα στην καταψυξη, κονσερβα, καμια σχεση με την αυθεντικη γευση. ετσι τρωμε για 2-3 μερες μανιταρια, μαγειρεμενα με διαφορους τροπους (οτι να'ναι συνταγες) και αν περισσεψουν τα κανω σκονη, που ειναι και ο καλυτερος τροπος διατηρησης (τρομερο αρωμα). τους αρνακιτες παλαιοτερα που ειχε και περισσοτερους, τους εκαναν αρμαθιες και τους στεγνωναν. μετα τα εβαζαν σε νερο και φουσκωναν. ειχα δοκιμασει και εγω με κατι πιο μικρα και ειχαν επιτυχια. πλεον, επειδη εχουν μειωθει κατα πολυ, δεν προλαβαινεις να τους ξερανεις, τους τρως φρεσκους.

[kiriaki]

πηγα σημερα για μανιταρια, 4 ωρες περπατημα. δε βρηκα και τιποτα της προκοπης, μια μαγειρια μονο. μαζεψα ομως δυο τσαντες ραδικια αρκετα μεγαλα. βρηκα και ενα μανιταρακι πολυ περιεργο που το εχω δει αλλη μια φορα παλαιοτερα.




συμφωνα με το βιβλιο του κυριου Σ.Διαμαντη "τα μανιταρια της ελλαδος" ονομαζεται κλαθρος ο κοκκινος (clathrus ruber). δε νομιζω να κανω λαθος, ετσι και αλλοιως δε μοιαζει με κανενα αλλο. μεταξυ των αλλων, γραφει: "....οσμη δυσαρεστη, νεκρης ζωικης σαρκας. το καρποσωμα συντομα προσελκυει μυγες οι οποιες με το σωμα τους μεταφερουν τα σπορια......σπανιος στη χωρα μας, καταγραφηκε σε οικοσυστημα αειφυλλων πλατυφυλλων. μη εδωδιμος."
παντως εγω δεν το μυρισα

[Stefanos]

Περισσοτερο μοιαζει με πλασμα της θαλασσης παρα με μανιταρι. Πραγματι εχει πολυ ιδιαιτερο σχημα που δεν αφηνει περιθωρια λαθους κατα τη ταυτοποιηση του, δε νομιζω να ειναι κατι αλλο.
Οταν λες "Σ. Διαμαντη" ενοεις τον Στεφανο Διαμαντη? Εαν ειναι αυτος που λες τον γνωρισα πριν 5 με 6 περιπου χρονια και ειχαμε μια πολυ ωραια συζητηση σχετικα με τα στενοτοπα και ενδημικα ειδη της χωρας μας. Ο ιδιος τοτε δουλευε στο ΕΘΙΑΓΕ, στη διευθυνση δασων στα λουτρα Θερμης και ετοιμαζοταν να βγει σε εθελουσια συνταξη. Παντως με βοηθησε σε ορισμενα θεματα ωστε να αποφυγω την περιττη γραφειοκρατεια προτεινοντας μου λυσεις που αργοτερα τις εκμεταλευτηκα οσο καλυτερα μπορουσα. Μου χαρισε και ενα ωραιο βιβλιο του Κωνσταντίνου Γκανιάτσα το "Η βλάστησις και η χλωρίς της χερσονήσου του Αγίου Όρους", αρκετα παλιο βιβλιο γραμμενο στη καθαρευουσα, που ομως και στις πιο προσφατες εκδοσεις του ειναι και παλι στη καθαρευουσα.

[japetus]

Την εποχή της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Θεσσαλονίκης το 1997, είχε κυκλοφορήσει ένα εξαιρετικό έργο για τη χλωρίδα του Αγίου Όρους, πρώτα σε τεύχη ανά αντικείμενο, και πολύ αργότερα (πριν 2-3 χρονια) στον τόμο "Φύση και φυσικό περιβάλλον στο άγιο όρος" με όλα τα τεύχη δεμένα.. Ένα από αυτά τα τεύχη (κεφάλαια στον τόμο) με τίτλο "Η μυκοχλωρίδα του Αγίου Όρους" είχε επιμεληθεί ο κος Διαμαντής...

[Vangelis]

Αχ ρε παιδιά ξέρει κανείς που θα το βρω το βιβλίο αυτό για το Άγιο Όρος? Το έψαχνα χρόνια πριν και δεν είχα βρει άκρη.

[japetus]

Στο βιβλιοπωλειο της αγιορειτικης εστιας στη Θεσσαλονίκη
http://www.agioritikiestia.gr/

[Vangelis]

Ευχαριστώ πολύ japetus για την πληροφορία. Θα τους πάρω τηλέφωνο. Να ευχαριστήσω πολύ και το Στέφανο που μου έστειλε το βιβλίο του Γκανιάτσα. Ευτυχώς οι παλιοί τα πάμε καλά με την καθαρεύουσα.

[Stefanos]

Να ευχαριστήσω πολύ και το Στέφανο που μου έστειλε το βιβλίο του Γκανιάτσα. Ευτυχώς οι παλιοί τα πάμε καλά με την καθαρεύουσα.

Για τους περισσοτερους φυσιολατρες το βιβλιο του Γκανιατσα με τη χλωριδα του Αγιου Ορους ειναι ενας πολυ καλος οδηγος, ενω για σενα που ασχολεισαι συστηματικα με τη βιβλιογραφια και τη καταγραφη των ειδων, πηγη γνωσης και ενα πολυτιμο εργαλειο που σε καμια περιπτωση δε θα επρεπε να μεινει ανεκμεταλευτο.
Το παν ειναι το καθε τι να βρισκει τους σωστους αποδεκτες του.